Als hij vreemd gaat, of jij een ander hebt

Is het aan, of is het uit.
Je bent zijn bezit.
Ook als het uit is, behoor je hem toe.
Zo denkt hij nu eenmaal.

De griezelige gedachten die daarbij horen zijn die van de extremen die hierdoor gedachten krijgen als:
Ik niet, die ander ook niet.
Dan is het een narcist die ook psychopathisch is.

Lees hier over de Psychopaat:  https://www.depsycholoog.nl/psychopaat/psychopaat

De man die een moord pleegt omdat zijn ex een ander heeft.
Enorm gevaarlijk natuurlijk.
Hoe ga je daarmee om? Helaas is er soms geen keus en moet je met zo iemand om blijven gaan.
Je gedraagt je voorbeeldig. Je blijft netjes en op een afstand.
Je kijkt diegene nog aan in zijn ogen, zodat je niet continu achterom hoeft te kijken.
Dát verschil, met de hoop dat in de loop der jaren, hij zijn interesse verliest.
Omdat jij dan al jaren geen seks wil met deze persoon, of intiem contact, geen zoen, alleen op je voorhoofd. (De JUDAS kus inderdaad).
Kan het zijn dat dit je nog aantrekkelijker maakt voor deze gestoorde personen.
Helaas ook daar moet je dan doorheen.
Je hebt weinig keus.
Het is of je leven voorzetten op een wat onvrije manier of je laten ombrengen door diegene zelf of iemand die daarvoor opdracht krijgt.
De politie zal weinig kunnen betekenen in deze, daarom lezen wij genoeg online qua nieuws over de vrouwen die omgelegd werden door een ex partner die het maar niet kon verkroppen dat zijn ex een nieuw leven opbouwde bv.
Dat zijn enge dingen, griezelig dat je helaas in handen viel van een gestoord persoon.
Dus tenzij je levensmoe bent geworden, begrijpelijk na contact met dit soort mensen, kun je beter het zekere voor het onzekere nemen en dit houdt helaas vaak in, dat je niet verder kunt in je leven.
De zorg voor de kinderen is dan belangrijker, en de zorg dat die gestoorde persoon t.o jou, jou niets zal aandoen. Zodat er in ieder geval nog één normale ouder is die voor de kinderen kan zorgen. Onbegrijpelijk hoe jaren geleden een buitenlandse man zijn ex-vrouw ombracht, in bijzijn van kind of kinderen, en hij de gevangenis in ging en de kinderen naar zijn familie gingen in het buitenland.

Hij gaat nooit vreemd.
Je merkt het aan niets, zijn vrienden zullen ook altijd met zeer ”eerlijke” oogjes jou vertellen dat hij zelfs nooit naar andere vrouwen kijkt!
Hij zit elke avond bij een vrouw, maar ze hebben niets met elkaar.
Hij zit daar zelfs in de nacht, alle lichten zijn uit, maar hij repareerde haar pc natuurlijk.
(In bed? Onder de lakens?)
Hij komt alleen bij die vrouw als ze hem nodig heeft als er iets stuk is.
Toevallig fiets je er eens langs en hij zit daar.
Toevallig fiets je er eens wat vaker langs en hij zit daar.
Toevallig sinds hij weet dat je zegt dat je tijdens het langsfietsen zijn auto zag staan, staat zijn auto nu in een zijstraat, maar toevallig fiets je daar ook maar eens langs.
Het wordt bijna grappig als het niet zo triest was, want ook al heb je jaren geen relatie, hij denkt van wel ofzoiets, maar hij mag alles en jij niets.
Ondertussen heb je al geen vrienden meer, familie idem lieten je om onbekende redenen vallen. *Roddels van hem?( bv. huisarts idem, instanties, niemand neemt jou bv. nog serieus, hoe zou dit kunnen komen? Alleen als hij plotseling bij sommige mensen wat liet vallen, en daar zijn ze goed in, onopvallend iets zeggen wat onschuldig lijkt en toch een eigen leven gaat leiden)
Je snapt er niets meer van, je bent toch gewoon een  aardig opgewekt vrolijk mens?
Dat gedrag zou begrijpelijk zijn, als jij je zou misdragen in contact met anderen bv, of als je een crimineel zou zijn. Maar je bent dat zeer zeker niet.
Dus het onverklaarbare zegt al heel veel. Iemand legde een bommetje neer.
En eigenlijk kan alleen hij dat maar zijn.

Ondertussen blijf je maar weer eens toevallig langs fietsen, want jij mag niets en hij blijkbaar wel en hij kan er zo ernstig over liegen, dat je voor de gein al langs fietst om hem alweer te betrappen op eigen leugens.
Op een dag zegt hij zelfs:
Maak dan een foto van mijn auto.
Hij wil bewijs dat jij bewijs had dat zijn auto daar stond.
Prima, denk je nog lachend.
Dan maak jij toch even een fotootje?
De foto moet je hem dan mailen, oké dat doe je ook.
Kijk dit is jouw kenteken en jouw auto.
En je stond voor haar deur. Je stalkt mij, zegt hij dan nog. (Misschien was hij wel bij haar als hij dit zegt over de telefoon, bewuste acties dus.)
Je lacht er maar weer eens om, hij mag met duizend vrouwen omgaan, het interesseert jou geen biet. Maar dat liegen van meneer, dat is erg en dat jij met niemand contact mag hebben en geen leven hebt in feite.

Je fietst een week erna nog eens langs, toevallig ligt de supermarkt ook die kant op en bij de dame in kwestie is er plots een rolluik geïnstalleerd voor haar slaapkamerraam.
Nu zie je bv. geen eventuele  lichten meer branden, als het laat is en hij haar nagels lakt onder haar dekbed.
Maar ondertussen gaat er bij jou ook een lichtje branden, want waarom zou die vrouw een rolluik voor haar slaapkamerraam plaatsen.
Wat verteld je ex over jou? Dat je hem stalkt bv? Was jouw mail met foto geen bewijs aan haar van hem dat jij achter hem aan zit. Of dat je haar bedreigt, is dat wat hij verteld????? Alles kan hoor.
Blijkbaar gaan ze zover.
Hilarisch ergens. Toch?

Op een dag rijd je erlangs en staat hij bij haar auto te prutsen, zij staat erbij.
Je stopt.

Je groet haar ook vriendelijk, je praat even, auto kapot, vervelend, nou succes ermee en glimlacht, want wat voelt hij zich betrapt.
Als je vertrekt is het om de hoek toch wel met een grijns op je gezicht.
Nu kan men zich afvragen, waarom je er bv langs zou fietsen.
Nou na zoveel jaren leven in een soort gevangenis, krijg je een bepaalde humor over je.
Je bent inmiddels al enorm sterk geworden en dit zijn dingen die zo bespottelijk zijn, dat het ergens wel leuk is om die narcist dan ook echt te kunnen betrappen.

Nu het hem duidelijk is dat je begrijpt dat hij met die vrouw een ”relatie” heeft, is er niets aan de hand verder.
Hij hoeft er niet meer over te liegen, trouwens dat was al niet nodig.

Je had al eens een kennis aan een man, je wilde er geen relatie mee maar af en toe uitgaan, leuke dingen ondernemen moet kunnen toch?
Nou een drama.
Hij springt hoog en laag en dreigt weer wat en je besluit uiteindelijk voor de eventuele kinderen, om toch maar geen omgang met die persoon te hebben want, de ruzies en ellende zijn eindeloos inmiddels.

Na enige jaren ga je eens weg met een goede vriend van hem, althans hij zegt dat het zijn allerbeste vriend is, waar hij altijd negatief over praat, maar oké.
Ook dat mag niet.
Je mag met iedereen omgaan behalve met zijn vrienden.
Ondertussen ging hij wel om met al jouw vriendinnen, waar het contact later mee stukliep.
Hij had weer zijn zin natuurlijk.

Op zijn computer vond je ooit linken naar websites, terwijl jij dacht dat hij zo anti gay was.
Je vond er zelfs foto’s van feestjes met vele vrouwen, hoe was dat mogelijk dat je nooit iets merkte?
Hij was altijd erg arm, en kon nauwelijks iets betalen, (kinderen) maar die vriendin van hem, houdt op een casino feestje 2000 euro in haar handen.
Vals geld hoor, is zijn verweer.
Bij intens inzoomen is het geld wel degelijk echt.

En al die tijd wist je van niets.
En jij mag niets en hij mag alles.
Ook zit hij in het buitenland met een vrouw.
Hij kende haar nog van ooit.
Hij omhelst haar dochter alsof het zijn dochter is en ach je weet het maar nooit eigenlijk.
Want bij zulke mannen kun je echt alles verwachten.
Je ziet hen samen aan de ontbijt tafel je ziet hem grijnzen op een foto naar haar, zijn zg verlegen lachje en je denkt oh oh wat is het toch ook een schavuit.

Je kent hem inmiddels door en door.
Het houdt niet op, het houdt niet over.
En eindelijk is hij diegene die gekwetst is omdat je omgang had met zijn allerbeste klotenvriend, hij blowt zich suf, en misschien wel meer dan dat, doet enorm zielig. (Want achter zijn rug om, terwijl hij gewoon mee kon die dag, denkt hij dat jij met zijn vriend in bed lag terwijl dat totaal niet zo was, maar zijn fantasie slaat behoorlijk op hol, oh wat is hij enorm gekwetst zeg)
En zit hij daar spinnijdig in zijn eigen gewoven webje zielig te doen.

Hij wil je nooit meer zien schreeuwt hij aan de telefoon, je glimlacht zegt niets verder en denkt : Hoeraaaaaaaaaa!
”Wat erg”, 😉  denk je nog superblij.
Je mag nu zelfs met die ene jongeman die jij zo bijzonder leuk vond, kun je nagaan, dat gunt hij je zelfs, als je maar niet met zijn allerbeste ”kloten” vriend omgaat.
Prima…als het zo moet,  dan graag!
Liefst niemand die hem kent en nog met jou omgaat. Niks niet erg.
Je bent vrij blijkbaar.

Je laat niets meer horen nu. Hij heeft het gezegd het is klaar. Yess!
Hij zoekt ook geen contact meer. Heerlijk.

Het heeft wel jaren van je leven gekost, voorbij, jaren in eenzaamheid.
Jaren die je nooit meer kunt inhalen, jaren zonder liefde, seks, vrienden, noem ze maar op.

Heerlijk vrijheid.
De kinderen zijn volwassen.
Hij nog steeds niet.
En jij bent enorm cynisch geworden.

Je hebt nog veel in te halen als het mag.

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geld en misbruik zelfs kinderen

cd8a049054259ca0049dde74983c6f34

Een narcist maakt misbruik van mensen.

Hij zal dan ook zelfs zijn kinderen gebruiken voor eigen gewin.

Zij hebben geen schuldgevoelens in deze.
Dat kennen zij niet.

801bf32afd29804a945cc190b9b15eb8

Liefjes gaan zij klagen over allerlei.
Ik heb zo’n pijn in mijn rug, zou het aan mijn oude -aan vervanging toezijnde- matras kunnen liggen.
Jammer ik heb geen geld anders had ik een andere gekocht.

Gevolg kinderen kopen een nieuw matras.
Hij belooft het nog terug te betalen maar daar komt het nooit van.
Meneer slaapt onderwijl prinsheerlijk als een klein kind op zijn nieuwe bedje.

Volwassen kind verteld over de spaarrekening, die nu wel 1000 euro in kas heeft.
Beetje trots, zelf gespaard nml.

Twee weken later vraagt vaders of hij dit geld mag lenen voor een andere auto.
(Hoe wil pa dit dan terugbetalen, want hij had toch nooit geld?)

Alles wat moeder zegt en doet is van ondergeschikt belang, wie is zij?
Jij begrijpt ons kind niet!
Roept hij uit, snerend smalend zelfs.
Wat heb jij te bieden dan, eten koken en gezellig doen?
Oh daarom maakt hij brood klaar als hij bezoek krijgt van de kinderen!
Oh daarom zet hij ook thee in een theepot en doet hij een theelichtje aan.
Hij doet jou dus na in zijn zieke brein, denkt hij datzelfde neer te moeten zetten om aandacht te krijgen en geliefd te zijn.
Waar was hij al die jaren daarvoor met dit gedrag?
Nergens te vinden nml en de opvoeding mocht jij, de moeder regelen.
En inmiddels heb jij de kinderen netjes opgevoed en gaat hij lopen pronken, trots als een pauw met zijn kinderen.
Lekker uit eten bv, kijk ons eens gezellig met elkaar uit eten zijn.
Terwijl hij zg nooit alimentatie kon betalen voor de kinderen is hem nu niets teveel.

fc043e722789ba2753761bb7e600c303

Volwassen kind wil werken in het buitenland, blijkbaar omdat de narcist het kind aanspoort zsm moeder te verlaten!
Kind uit een andere relatie wordt niet over gesproken, dat het kind nog na vele jaren onderhoud bij zijn ouders woont is prima.
Maar bij mama, je moet toch snel uit huis en op jezelf, je bent niet zelfstandig jij!
Jij kunt dat niet.
Nee, je moet wel een kerel zijn hoor.
Ga maar snel op kamers.

Je andere kind woont nog bij je ouders en is al 31, dat maakt niets uit die is zelfstandig.
Nee, het gaat er hierbij om het feit dat het ene kind nog bij moeder thuis woont.
Tijdens een gesprek met de narcist komt naar voren hoe erg hij de kinderen nog steeds beinvloed.

Terwijl jij al die jaren zorgen had over je kinderen en alles moest regelen voor hen, zonder partner.
Is hij nu diegene die het zo goed gedaan heeft allemaal en blijkbaar geloven ze daar ook in.
Jij begrijpt ons kind helemaal niet, nee ik heb voor niets voor ons kind gezorgd.
Als er één is die ons kind begrijpt ben ik dat en jij dus echt niet.
Dit levert alweer strijd op met de narcist.
Die gul aanbiedt om mee te gaan met het kind naar het buitenland.
Wie gaat dat betalen, want hij (narcist) heeft toch geen geld?

Blijkbaar denkt de narcist dat het kind gaat werken voor hem in het buitenland.

Zoals hij ooit ook het liefst had dat jij aan het werk ging en hij thuis kon blijven niksen.
Ondertussen heb je veel moeten opofferen om voor de kinderen te zorgen zonder partner en alle ellende erbij van de narcistische ex.
Jaren waarin je eigenlijk niet voor jezelf kon leven of iets leuks kon hebben voor jezelf.
Nu is dat niet erg want uit liefde voor je kinderen is dat geen enkel probleem nml.
Toch kun je verwijten krijgen van je kinderen zelfs.
Narcist zal hen heus dit in de oren fluisteren.

ed2e1000a455378e9c859693a6602672

Terwijl jij al die jaren in die vechtscheiding zoals men dat noemt tegenwoordig je kinderen zo
beschermde dat ze er zga niets van meekregen, krijg je dit nu om je oren, omdat je kinderen geen enkel besef hadden zelfs dat het zo erg was.
En de narcist ontkend alles ook glashard en het is zo een lieve man, kijk eens.
Ik heb brood voor je gesmeerd kijk, plakje ham er op en een eitje en kijk eens komkommerplakjes, wil je er ook nog tomaat bij?
Kijk eens wat lekker, wat papa voor jou gemaakt heeft! Trots showt hij een schaal met gesneden plakjes tomaat en komkommer en perfect gesneden gekookt ei.

Lieve schat, roept hij nog pompeus en overdadig naar het inmiddels al volwassen kind.
Papa weet hoe het hoort, sinds kind geld verdiend en kind beinvloed kan worden en uit huis getrokken kan worden en dan nog het liefst weg gaat met pa richting het buitenland, allemaal onder het mom van:
Mama moet jou eens leren loslaten, dat is jouw probleem!
Het ligt allemaal aan mama natuurlijk.

Die stoute mama die zoveel voor jou zorgde al die jaren dat papa er geen zin in had.
Mama is een beetje gek wist je dat al? Ze verzint dingen…komt narcist goed uit om kinderen zo te bespelen want dan geloven ze mama niet meer als ze iets verteld over wat papa ooit gedaan heeft.

Narcist-Mama schreeuwt vaak, let maar op, kan er niet tegen jij wel?
-Mama heeft een gewone normale discussie met haar kind en krijgt ineens te horen dat zij zou schreeuwen, wat dus echt niet het geval is. Verbaast kijkt ze haar kind aan, hoezo schreeuw ik?
Gewoon je schreeuwt hoor, het doet pijn aan mijn oren.
Ineens voelt ze klik in haar ziel en geheugen.
Dezelfde woorden die ex gebruikte als hij zijn zin niet kon krijgen en ze eindelijk eens voor zichzelf opkwam.
-Wat schreeuw jij hard, ik kan met jou niet praten!
Jij luistert nooit naar mij, laat mij uitpraten!
Projectie, want de narcist luistert zelf niet en laat de ander niet uitpraten.
Heb je gehoord wat ik zei?
Ja al 4 x hetzelfde,…
Jij bent echt dom!

Sorry? Ik bespreek iets met jou en jij begint telkens over hetzelfde waar ik het niet eens over heb, wie luistert en nu niet?

Ik hang nu de telefoon op, want met jou kan ik niet praten.
Narcist hangt op.

Inmiddels heeft de narcist al vele spullen in zijn huis gekregen van zijn kinderen.
Omdat hij zielig doet en speelt met hun ziel.
Een prachtig ingericht huis met een mooie televisie met een soundbar want papa wilde dat ook kopen, phillips lampen! Ik betaal je terug hoor en uiteindelijk geeft narcist een helft terug of soms meer. Tot de keer dat hij eens niets terugbetaald en dan begint zijn spel weer overnieuw.

Een narcist is net een sater.
Gedrag dat mij overkwam bv was dat in een winkel hij telkens lachte als hij achter mij langs liep.
Dit was zijn tactiek om ons kind te laten zien kijk, lachen hé mama staat hier bij dit rek te kijken, tss neerhalen, jou belachelijk maken.
Kijk mama duurt altijd lang in de winkel, kijk hier staat ze alweer bij een ander rek.
Ja mag ik?
Ik vroeg hem wat zijn bedoeling was om elke keer als hij achter mij langs liep zo te lachen?!
Daarna was het gedrag over, want ik zei het waar ons kind bij was!

Heb je problemen met je kind, dankzij je narcist bv.
Bespreek dit nooit waar de narcist bij is want hij maakt je totaal af.
Wij moeten dit eens bespreken met elkaar om de tafel.
Wat een wijze woorden ineens, is dit van hemzelf of?

Maar ineens wil hij een gesprek gaan voeren en dan zegt hij:
Gesprekken tussen ons zijn vaak niet gewoon een gesprek, ons kind moet telkens meemaken dat er ruzie is.
Woorden die jij een maand terug zei.
Nu doet hij belerend tegenover jou, hij weet het mooi te brengen allemaal.
Gelukkig vergeet je weinig.
Gashlighting noemt men dit, dizzen.

Is je e x , de narcist, verdacht stil richting jou, weet dan dat ze vaak bezig zijn met een offensief te bedenken tegen jou.
Terwijl jij eindelijk opgelucht ademhaalt, komt hij later met een story die via je kinderen op je bord terecht komen.
Wees voorbereid altijd.

En richting je kinderen, zeg niet teveel.
Want hij zal alles tegen je gebruiken en je kinderen gaan jou straks zien als de foute moeder.
En dan heeft de narcist zijn doel bereikt.

 

 

 

Spiegeltje aan de wand

370a4a16f13fdc10f6aa5296bf9b0ddfSpiegeltje aan de wand

Narcisten zijn vreemde mensen.
Maar dat weten de meeste lezers al.
Helaas.

Een narcist heeft dus geen bewust besef wat hij/zij aanricht.
Ze vergeten ook veel van wat zij ooit gedaan/ aangericht hebben.
Ze ontkennen dat ook weer, na enkele jaren.
Dan draaien ze het ook vaak om en krijg je het terug in verdraaide leugenvorm.
Als  jij bv na jaren zegt, dat de narcist ooit een leugen vertelde over zijn beroep. Gooit hij het terug dat jij maar wat verzint en dat jij zelf dat soort dingen zei.
Terwijl je zo niet eens bent, waarom zou je liegen over je opleiding of beroep?
Toch houden ze stug vol dat het zo is, als zij beweren.

Een frappant voorval met een narcist is bv. de man die telkens over zijn ex spreekt dat zij vreemd zou zijn gegaan, terwijl hij diegene is die al jaren vreemdging!
Mijn ex-vrouw dit en dat, zus en zo, maar jij ging toch ook vreemd?
Ik? Nee hoor. Glashard ontkennen, al heb je het bewijs voor je neus staan.
(liggen)(onder de dekens)(Dan was hij nog haar teennagels aan het lakken b.w.v.s)

Hij zegt bv.dat zijn dochter een slechte vriend heeft, hij werkt niet, doet niks, is lui en dom, neemt nooit eens initiatief etc, maar jij bent ook zo?
Hoe kun je die jongen daar nu op veroordelen?
Ik ben niet zo! Nee hoor. (Dat is wel het nadeel als je een narcisten ex al te lang kent)

Een vriend van hem is plots het mikpunt van spot.
Het is een aardige man, vriendelijk en opgewekt. Hij is sinds een jaartje getrouwd met een buitenlandse dame.
Maar ze kregen flinke ruzies de laatste tijd.
Terwijl die vrouw eerst een bitch was, een kreng eerste klas, is nu zijn vriend de pineut.
De vriend had die vrouw geslagen, wat een mispunt( –maar jij deed dat ook bij mij?Nee hoor heb ik jou geslagen? Toen sloeg jij mij weet je nog. Daarna gaf ik jou een duwtje. –Eh nee!Ik sloeg jou niet nml. En je sloeg mij behoorlijk hard)
De politie was er bij geweest en die vrouw komt nooit meer terug bij hem, ze is naar een blijf van mijn lijf huis gegaan. (Daar kon ik ook heen nadat je de boel in huis kort en klein had geslagen!) Net goed voor hem! (Dat minachtende in hem richting zijn vriend irriteert mij alweer mateloos)
Die vrouw was te goed voor hem, te slim, hij is zo dom!
Hij deed alsof hij rijk was tegenover die vrouw en werk had, maar hij deed maar 1 maand die opleiding, hij kan het niet. Hij is echt dom! (Hij lijkt ervan te genieten! Alsof hij zelf ooit een opleiding probeerde in al die jaren, maar wel afgeven op een ander die het tenminste probeerde)
Komt me bekend voor dit soort verhalen.Waarom ben jij tegen mij? …Nou je mocht die vrouw eerst niet en nu wel en nu vind je het allemaal net goed voor die vriend van jou?
Ik kan dat niet rijmen met elkaar.
Hoe weet jij dat dan van die vrouw, ken je haar soms? (m.a.w hij kent die vrouw wel en dus mag je niets zeggen omdat hij gewoon gelijk heeft en wat hij een maand daarvoor over die vrouw zei is hij gewoonweg vergeten voor het gemak)
Nee, ik ken haar alleen uit jouw verhalen en je vond het een kreng.-Hij is een klootzak.
Ik dacht dat hij je vriend was, blijkbaar niet. –Kijk dan, jij bent altijd tegen mij, wat heb ik jou aangedaan? 
(Teveel om op te noemen, wat je toch weer zult ontkennen, maar goed ik zeg maar niks meer, voor hij weer eens ontploft, als hij zijn gelijk niet kan behalen, ik weet inmiddels hoe zinloos het is om een ”gewoon” gesprek te hebben met hem)

N.a.v een melding bij DMCA

 

tumblr_nt33hhT1jr1tl3keso1_r1_500

N.a.v een melding bij DMCA zijn er drie artikelen -netjes inclusief bronvermelding-, verwijderd.

”Gevaarlijke misverstanden over narcisme”

Diegene die het oorspronkelijk schreef, schreef het artikel blijkens enkel voor zichzelf, dat geeft ergens te denken… 😉

Reclame voor je website is nml nooit weg meneer Lindeberg.

Voor u iets online plaatst, kunt u het denk ik beter bij u zelf op uw pc bewaren.

Wat ik online plaats is vrij voor elk mens.
Dat heet internet nml.

Met vriendelijke groeten

 

Als kinderen toch naar de narcist toetrekken.

tumblr_n1fukp0aVq1ttx0y9o1_500

Ik sprak ooit een moeder, waarvan de zoon, na vele jaren goed verzorgd door mams, ineens de benen nam richting zijn pa.
Pa was geen lieverdje, maar moeders had plots afgedaan.
En nu woont hij bij die schoft, zei ze intens gekwetst.
Hoe kon dat gebeuren?
Haar zoon wist hoe zijn vader was en wilde hem niet meer zien.
Tot het moment dat de puberteit aanbrak en de jongen wat opstandig werd, uiteraard tegen moeders gericht. Op zoek naar pa, die inmiddels wijzer, wist hoe hij dit varkentje ging wassen.
Namelijk de zoon in alles zijn zin geven en zeer sneaky moeders zwart maken.
Narcisten zijn hier erg goed in.
Het valt niet op, een grom hier, een brom daar, opgetrokken wenkbrauwen en een kind snapt niet dat dit gespeeld is door zijn vader.
Een kind begrijpt de narcist nog niet.
Dat kan ook niet immers. Dat leer je vaak pas na jaren, hoe iemand in elkaar steekt en dat zijn karakter fake is.
Je kunt het wel aangeven, maar dat snappen ze niet.
Toch hoor je zijn woorden terug bij je kind bv.
Wat je kind nooit zou zeggen, hoor je dan wel.
Woorden die ooit zijn geuit door de vader, en die je kind nooit had kunnen weten, als pa er niet over gesproken had immers.
Het gekke is een hond is altijd intens trouw aan de baas, al zou een baas de hond slaan dan nog.
Bij kinderen is dat niet minder, het is altijd nog hun vader, en dat respecteer je uiteraard.
Daar doe je je uiterste best voor.
Je zegt soms maar niets, opdat je kind niet het idee krijgt dat je dit opzettelijk zou zeggen, om de vader slecht te maken bv.
Toch is dit niet altijd goed.
Omdat een kind zo ook niet leert hoe je wel normaal met elkaar hoort om te gaan.
De moeder die ik toen sprak was kapot, na al die jaren zorgen voor haar kinderen, en de zoon haar zomaar verliet zonder geldige reden, had zij er intens hartzeer van.
Zo werkt dat bij narcisten, je komt er nml nooit vanaf!

Zeker niet als je kinderen hebt.
Ivm vechtscheidingen bv, en wie heeft er geen ruzie bij een scheiding, dit terzijde, is het moeilijk om je bv in te houden waar de kinderen bij zijn als de vader, als narcist je weer intens onderuit trapt.
Zou je hem hier later mee confronteren zonder dat de kinderen erbij zijn, weet hij nergens nog van.
Maar hij weet inmiddels ook wel dat jij niets zegt als de kinderen erbij zijn!
En dát is juist fout!
Juist dan mag je zeggen wat je ervan vindt.
Pardon dit vind ik niet kunnen, of zo gedraag je je niet tegenover mij.
We zijn nu uit elkaar en als je mij zo onbeschoft denkt te mogen behandelen, dan regel je de afspraken maar via mijn advocaat.
Waar de kinderen bij zijn.

Juist…dan leert hij dat jij je niet gaat inhouden juist waar de kinderen bij zijn, want zij maken hier dus misbruik van en de kinderen leren zo ook dat jij je als vrouw er niet onder laat krijgen.
Juist door te zwijgen, zorg je ervoor dat je kinderen het respect verliezen voor jou, omdat jij je blijkbaar laat gebruiken door die man.
Hij kan jou vernederen waar zij bij zijn en dus leren zij dat je vrouwen mag vernederen.
Niet oké dus…denk daar ook aan in het geval van een narcist.

”Mijn ex droeftoeter kwam langs voor onze zoon, inmiddels probeert hij mij continu toch nog even aan te raken en vaak het liefst als in seksuele intimidatie.
Als ik er iets van zei, werd hij woedend dus hield ik me op den duur wel koest, maar ik baalde dan enorm uiteraard, want zijn aanrakingen ben ik totaal niet van gediend.

Inmiddels heb ik geleerd voor mijzelf dat ik mij dit niet moet laten welgevallen.
Dus nu zeg ik er direct iets van, heey hou je klauwen thuis oké?
Raak mij niet aan want dat wil ik niet en dat weet je.
Als dank kreeg ik een vuile blik en de middelvinger, hij wilde weglopen en ik hield het grote kind tegen, pardon wat deed jij daar net?
Een middelvinger?
Wat is dit?
Dat gaan wij niet doen, je bent hier te gast nml. en je raakt mij dus niet meer aan begrepen?
Hij lachte wat om wat ik zei, maar de boodschap kwam wel aan.
Kom zeg, hij spoort duidelijk niet, gewoon pesterij van hem.

Inmiddels besef ik ook de intense impact van het contact met die kneus.
Want dat is het en het even online neerplempen is wel even prettig.
Ik merkte dat mijn zoon mij idem als zijn pa ging behandelen, dat heb ik hem wel even goed duidelijk gemaakt dat wij daar niet van gediend zijn.
Ik behandel hem ook goed zoals het hoort en dat verwacht ik ook van hem en als hij dat soort gedrag aan zou nemen als zijnde normaal, hij kon rekenen op een scheiding tzt in zijn leven, dus dat hij zo door mocht gaan, maar dat het hem niet veel soeps zou gaan brengen later.
Maar goed de bewondering is nu voor pa die arme ziel, en pa speelt er flink op in.
Hij is zo zielig nml.
Hij paait hem met lekkers om maar vooral langs te komen. Alsof hij in een relatie ooit iets deed voor de vrouw? Nada hoor.
Nog geen kaars werd aangestoken, ik was zijn hotel, hij was misschien 2 uur daags thuis en sliep voor de resterende nachtelijke uren en was de hele dag pleiten, waarheen was altijd de vraag.
Dat hou je niet vol zeker niet als diegene je ook continu afblaft om niets.
Oh zei hij laatst nog,  oh dat was toen ik was zo, maar ik meende het niet.
Goh heb ik jaren doodsangsten uitgestaan om niets?
Mam je verbeeld het je maar, zei mijn zoon eens…ja, dat zal pa wel gezegd hebben, dramaqueen mama!
Uhuh, ik begrijp het helemaal. Natuurlijk moet pa zich verdedigen op zijn manier dat hij mij bedreigde met de dood, dat hij mij bedreigde mij gek te laten verklaren door instanties waardoor ze mijn kind van mij zouden afnemen, hij dacht dat hij het kind dan zou krijgen, kon niet eens voor zichzelf zorgen laat staan voor een kind, en het was zijn eerste kind niet waar hij niet voor kon zorgen immers.
Natuurlijk lag het aan mij volgens hem!
Nou ik sprak zijn exen en bij elke ex deed en was hij hetzelfde.
Inmiddels loop je rond met een beschadiging ergens.
Een angst voor slechte mensen.
Slechte relaties.
Een angst om niet gelooft te worden door mensen, want dat kwam je toch wel zo vaak tegen.
Het is een gebed zonder einde.
Hoe positief je ook bent toch kan een kleinigheid je onderuit halen en nu sta je wel snel weer op!
Dat ben je wel gewend inmiddels maar toch, het zijn wel voortvloeisels uit de vreselijke relatie die je had met een ziek persoon.

Men snapt ook vaak niet waarom vrouwen terugkeren naar de mishandelende partner, vaak zijn ze zo onzeker gemaakt, dat ze denken het bv alleen niet meer te redden, of geloven ze nog steeds dat hij zal veranderen, en zeg nu zelf een vrouw alleen?
Het is niet gemakkelijk!
Zeker niet met kinderen en de inkomsten, waarbij je het maar moet zien te redden en een griezelige ex die je bedreigd met van alles. En de vraag of je wel alimentatie krijgt…met alle ruzies en trammelant die dit weer veroorzaakt met een narcist.
Mijn kind hield wel contact met zijn vader, omdat ik dat zelf goed vond, en ik zou het evil er ergens wel uitfilteren immers.
Dat kon ik wel, dacht ik…en toch, mijn kind behoeden voor de pijn, die een narcist ook aanricht, zelfs bij de kinderen. Ik ging vaak maar mee, zodat ik  psychisch de klappen kreeg en niet mijn kind, want daar was ik wel bang voor altijd. En was ik erbij, dan gebeurde mijn kind in elk geval niets.
Het kost een intense opoffering, en veel verdriet.
Maar voor je kind, doe je dit.
Dat kun je ook. Maar bij zo iemand blijven? Nee, dat houdt een keer op natuurlijk.
Maar zelfs na vele jaren, denkt de narcist nog beet te hebben ergens, met een betonblok voor zijn domme hoofd.
Ik haat hem, maar zeg niks. Het is mijn lot denk ik. Soms moet ik hem nog zien… helaas.
Maar als mijn kind zich tegen mij keert, dan is de pijn mij teveel.
Dat kan ik niet aan, zeg maar. Dat doet vreselijk zeer.
Ik heb eigenlijk alleen maar geleefd voor anderen en niet voor mijzelf, maar weet eigenlijk ook niet meer hoe dat moet.”

Anneke

 

 

Janneke’s kinderen werden ontvoerd:

GE105-08

Janneke’s kinderen werden ontvoerd:

‘NA 10 JAAR ZIJN ZE KLAAR VOOR EEN ONTMOETING MET HUN VADER’

zondag 10 april 2016

Na twee angstige jaren sloot Janneke Schoonhoven haar twee kinderen, Sara en Ammar, weer in de armen. Hun vader ontvoerde zijn kinderen naar Syrië. Hoe is het tien jaar later met Janneke en de kinderen en hebben ze nog contact met hun vader?

“Mijn ex-man en ik waren al jaren gescheiden, maar toen ik een nieuwe relatie kreeg en vlak daarna ook nog zwanger bleek te zijn, ging het mis. Mijn ex had stiekem altijd gehoopt dat we weer bij elkaar zouden komen en vond dat zijn kinderen niet opgevoed mochten worden door een andere man. Hij werd steeds vijandiger en dreigde meerdere malen de kinderen mee te nemen naar Syrië.”

WANHOOP NABIJ

Helaas bleef het niet alleen bij dreigen. Onder het mom van een leuk uitstapje naar Disneyland Parijs ontvoerde hij Sara en Ammar in 2004 naar Syrië. Twee jaar lang heeft Janneke nauwelijks contact met haar twee kinderen. “Het was afschuwelijk. Je voelt je zo machteloos. Ik kon vanuit Nederland ook bijna niets doen. Syrië heeft het Haagse Kinderverdrag niet ondertekend, waardoor een ontvoering geen juridische gevolgen heeft.”

Gedurende die twee jaar tijd probeert Janneke alles om haar kinderen veilig terug te krijgen in naar Nederland. “Ik heb zelfs overwogen om ze terug te ontvoeren, maar dit bleek te riskant. Stel dat ik betrapt zou worden, dan zou ik daar in de gevangenis belanden en wie weet wanneer ik mijn kinderen dan weer in de armen zou sluiten? De moed zakte zowel mij als mijn twee kinderen in de schoenen. Ik wist niet meer wat ik moest doen.”

HELDEN

Om haar kinderen tóch te blijven zien, vertrok Janneke meerdere malen naar Syrië. Telkens mocht ze heel even alleen zijn met Sara en Ammar. “Tijdens een van die laatste ontmoetingen heb ik mijn kinderen uitgelegd hoe ze met de taxi konden vluchten naar de Nederlandse ambassade. Dat is een van de moeilijkste dingen die ik gedaan heb in mijn leven. Je stuurt toch twee jonge kinderen alleen de straat op in zo’n wereldstad. Maar ik had geen keus, het was mijn laatste hoop.”

Sara en Ammar, die zelf ook niets liever willen dan terugkeren naar Nederland, volgen het advies van hun moeder op en ontsnappen op een doodgewone maandagmiddag aan de aandacht van hun vader. Ze vluchten naar de Nederlandse ambassade, waar ze vervolgens zeven maanden doorbrengen voordat ze terugvliegen naar Nederland. “De opluchting was zo groot. Het was gelukt. Na twee jaar zouden mijn kinderen eindelijk weer thuiskomen.”

ALLEENSTAANDE MOEDER

Na een emotioneel weerzien en een weekend weg met de hele familie om even op adem te komen, breekt er een moeilijke periode aan voor het gezin. “Mijn relatie was door de ontvoering van mijn twee kinderen stukgelopen. De spanningen liepen zo hoog op dat we er samen niet meer uitkwamen. Wél had ik destijds met mijn nieuwe vriend inmiddels een gezonde tweeling gekregen, waardoor ik er ineens alleen voorstond met vier kinderen. Dat was wel even heel pittig.”

Ook het opnieuw integreren in Nederland blijkt voor broer en zus moeilijker dan gedacht. “Natuurlijk waren ze heel blij om iedereen weer te zien, maar ze kregen ook al vrij snel in de gaten dat het leven hier – in de tweeënhalf jaar dat ze weg waren – gewoon door was gegaan. Iedereen had zijn leven weer opgepakt en ze waren een soort van vervreemd van de mensen waarmee ze jaren zo intensief contact hadden gehad. Dat was moeilijk en heel confronterend voor ze.”

“Tevens zijn ze in Syrië niet naar school geweest, waardoor ze twee jaar onderwijs hebben gemist en in Nederland niet meer mee konden komen met leeftijdsgenootjes. Ze werden vaak afgewimpeld als luie kinderen, terwijl ze in werkelijkheid gewoon echt niets begrepen van de lesstof. Ze hadden zoveel gemist. Ze hebben dan ook flink wat bijlessen moeten volgen voordat ze weer een beetje op niveau waren en merken nog wel eens dat ze sommige dingen gewoon echt niet weten.”

EMOTIONEEL BESCHADIGD

Emotioneel hadden de kinderen van Janneke ook een flinke klap gehad. “Ze waren allebei zwaar getraumatiseerd. Op het moment dat ze doorkregen dat ze niet meer terug zouden keren naar Nederland zijn ze gestopt met leven en begonnen met overleven. Ze werden zowel emotioneel als fysiek mishandeld. Tevens werd ze verteld dat ik ze niet meer wilde zien. Heel heftig en verwarrend natuurlijk voor zulke jonge kinderen.”

“Het heeft dan ook heel wat jaren, gesprekken en therapieën gekost voordat ze de ontvoering een plekje konden geven. Ze hebben ook jaren geen contact gehad met hun vader. Dat konden ze niet. Ze waren nog zo boos en verdrietig. Het feit dat hun eigen vader ze van de een op de andere dag uit hun vertrouwde omgeving heeft gerukt, dat hij tot zoiets in staat was, hebben ze hem lang kwalijk genomen.”

GOEDE VADER

Gevoelens die met de jaren langzaam naar de achtergrond zijn verdwenen. Inmiddels hebben zowel Sara als Ammar weer contact met hun vader. “Natuurlijk vond ik dat in eerste instantie moeilijk, maar het is en blijft natuurlijk wel hun vader. De kinderen hebben het daar ook niet alleen maar slecht gehad. Zo hebben ze ook veel leuke momenten beleefd met hun vader en Syrische familie, zijn ze samen op vakantie geweest en trokken ze er regelmatig op uit.”

“Na tien jaar zijn ze er allebei weer klaar voor om hem te zien. Vooral Ammar heeft er veel behoefte aan, hij heeft zoveel vragen. Hij vindt het ook heel moeilijk dat mensen altijd maar negatief praten over zijn vader. Dat kun je ze – wegens het verleden – natuurlijk niet kwalijk nemen, maar ik begrijp Ammar ook heel goed. Ik ben zelf ook negen jaar met hem getrouwd geweest en weet dat hij ook andere kanten heeft en vooral een hele goede vader was voor de kinderen.”

“Ze keuren de ontvoering natuurlijk niet goed, maar hebben het hun vader wel vergeven én ik ook. Dat heeft mij heel veel jaren gekost, maar ik moest wel. Door de woede en haat die ik had, kon ik niet verder met mijn leven. Ik was er continu mee bezig, en het dreef tevens mij en de kinderen uit elkaar. Zij kregen op den duur wel behoefte aan contact met hun vader maar durfden dat vanwege mijn gevoelens niet uit te spreken. Ik kon er niet voor ze zijn.

In een lange mail heb ik al mijn woed een verdriet van mij afgeschreven. Ik heb hem verteld dat hij mij met de ontvoering van de kinderen ontzettend veel pijn heeft gedaan, maar dat hij mij ook twee kinderen heeft gegeven en dat ik hem – voor hen – moet vergeven. Ik kreeg een ontroerende mail terug. Hij begreep ook niet wat hem bezielde en had ontzettend veel spijt van wat hij mij en de kinderen had aangedaan.

Hem vergeven heeft mij zoveel opgeleverd. Mijn hoofd werd ruimer, mijn hart deed minder zeer en eindelijk kon ik zelf ook weer verder. Het beheerst mijn leven niet meer. Natuurlijk zal het bij mij gemengde gevoelens oproepen als Sara en Ammar besluiten om te reizen naar hun vader. Ik zal niet ontkennen dat ik het moeilijk vind, maar tegelijkertijd gun ik ze het ook om hun vader weer te zien. Het zijn en blijven mijn kinderen en als ze gelukkig zijn, dan ben ik dat ook.”

https://vrouw.nl/verhalen_achter_het_nieuws/31218/jannekes_kinderen_werden_ontvoerd_na_10_jaar_zijn_ze_klaar_voor_een

Verstandig?
Misschien niet, er zijn verhalen waarbij de vader dan alsnog de kinderen of de moeder iets aandoet…
Narcistisch gedrag is vrij normaal in die landen, jongens groeien op alsof ze koningen zijn. Vrouwen zijn minderwaardig, en onderdanig aan de man!

Als je als ouder wordt verstoten door je kind

Als je als ouder wordt verstoten door je kind

tumblr_nkc4y47dPC1u6nqlfo1_500

“Een aantal jaren geleden belandde ik op het diepste punt van mijn leven: ik werd opgenomen in een psychiatrische kliniek.
Op dat moment was ik de grip op mijn leven totaal kwijt, net als het vertrouwen in de mensen om mij heen. Een wereld van zwarte wolken trok over mij heen, een zware depressie met psychotische klachten had mij in zijn greep.
Subtiel, en steentje voor steentje, werd ik kapot gemaakt door het manipulatieve gedrag van mijn partner. Hij heerste over ons gezin en beheerste ons dagelijks leven.
Een gevoel van woede en frustratie zat diep in mij geworteld omdat ik niet begreep wat er met mij aan de hand was. Mijn gevoel van eigenwaarde was compleet afgebroken en ik ging zelfs geloven dat ík deze hele situatie binnen ons gezin veroorzaakt zou hebben. Hij vertelde zijn omgeving, zonder enige schroom, dat ik een ‘borderliner’ was.
Er brak een tijd aan dat ik mij met hand en tand ging verdedigen als er weer eens iets gebeurde waarvan mij de schuld in de schoenen werd geschoven. Te vaak zijn onze kinderen getuige geweest van mijn worstelingen. Zij zagen hun moeder steeds dieper wegzakken in een wirwar van emoties en frustraties. Voor mijn kinderen is die tijd daadwerkelijk een hel geweest.

Mijn partner ging zijn buien en ongekunstelde gedrag steeds verder over de ruggen van de kinderen uitspelen. Stapje voor stapje was hij doelbewust en gewetenloos gericht bezig, wetende dat dit de ondergang van mij heeft betekend.
Hij zoog zijn directe omgeving leeg, om zich vervolgens te voeden met de energie van de ander, en wist zich zo een weg te banen met zijn gewetenloze en destructieve gedrag.
Een financiële ramp volgde. Talloze deurwaarders verschenen aan de deur en beslagleggingen volgden. Dit alles gebeurde regelmatig in de aanwezigheid van de kinderen.
Inmiddels voltrok zich een tweedeling in ons gezin: de oudste twee kinderen begonnen zich steeds meer tegen mij af te zetten. In het begin uitte dit zich vooral in het afstand van mij houden en steeds maar weer verbaal – met woorden die zo uit de mond van hun vader zouden kunnen komen – de confrontatie zoeken.
In een later stadium kregen woede en frustratie de overhand, ontstonden er binnen ons gezin conflictsituaties, en werden er steeds vaker zaken tegen elkaar uitgespeeld.
Als ik bijvoorbeeld door de voordeur naar binnen kwam, ging mijn dochter via de achterdeur naar buiten. Zij schaarde zich steeds meer achter haar vader, en ik werd midden in mijn gezicht uitgelachen.

De verwijten werden naar mijn hoofd geslingerd. Ik zou de oorzaak zijn van alle conflicten en ellende binnen ons gezin.
Het ‘hersenspoelen’ van de kinderen, door hun vader, had zich voltrokken en het gedrag van mijn dochter veranderde zienderogen in verbaal agressief. Er werd van mij steeds meer afstand genomen met steeds weer dezelfde terugkerende en manipulatieve verwijten.
Mijn partner heeft het uiteindelijk voor elkaar gekregen om ‘mijn zwakte’, de liefde voor mijn kinderen, uit te spelen binnen ons gezin. Het verschrikkelijke gevolg daarvan was dat mij dochter een paar jaar geleden, middels een brief, volledig afstand van mij heeft genomen.
Met dit blog wil ik hulpverleners en professionals proberen te bereiken om zich eens verder te verdiepen in de problematiek van narcisme en ouderverstoting. Het grote leed en verdriet dat ouders en naaste familie wordt aangedaan is onvoorstelbaar en niet te beschrijven.
Destijds, tijdens mijn opname, hebben de psychiater en de verpleegkundigen het destructieve gedrag van mijn partner in ons gezin niet kunnen doorzien. Met grote gevolgen van dien: alle betrokken hulpverleners zijn ‘overvleugeld’ door het verhaal van mijn partner en ik werd daadwerkelijk met mijn rug tegen de muur gezet. Ik was immers de psychiatrisch patiënt wiens verhaal men niet voor waar aanneemt.
Anderhalf jaar later ben ik gaan praten met de betreffende personen en hebben zij mijn verhaal aangehoord en zeer geëmotioneerd gaven zij aan fouten te hebben gemaakt. Zelfs de psychiater heeft haar excuses aangeboden voor het niet doorzien van mijn partner en zijn gedrag. Het leed was al geschiedt: een ontwricht gezin en kinderen met zwaar opgelopen trauma’s. Zij hebben jarenlang hulpverlening nodig gehad.

De rechterlijke wereld wil ik met klem verzoeken om tijdens rechtszittingen, zoals hoog conflictscheidingen, eens verder te kijken en een feitenonderzoek te laten plaatsvinden in het begin van het proces.
Dit om helder te krijgen welke onderliggende problematiek in het gezin speelt. Ook de rol van beide ouders zou tijdens zittingen goed onder de loep genomen moeten worden. Te vaak gebeurt het dat de narcistische ouder zich positief profileert en met diens verhalen de rechterlijke macht op zijn of haar hand krijgt. Met alle gevolgen van dien voor de welwillende ouder.

Inmiddels ben ik al enige jaren werkzaam als ervaringsdeskundige om te vechten voor de rechten van ouders en kinderen in dergelijke situaties. Wat ik heb meegemaakt gun ik werkelijk niemand.”
Dank Margriet voor het delen van dit verhaal.

http://www.marysjabbens.nl/blog/als-je-als-ouder-wordt-verstoten-door-je-kind/

‘Ik wil gerechtigheid voor mijn kinderen’

Moeder (42) familiedrama Etten-Leur klaagt politie aan: ‘Ik wil gerechtigheid voor mijn kinderen’

ETTEN-LEUR – Al moet ze voor de rest van haar leven voor de rechter staan, ze moet en zal gerechtigheid krijgen voor haar vermoorde kinderen. De 42-jarige Nesrin sleept de politie en de gemeente voor de rechter, omdat zij vindt dat zij indirect verantwoordelijk zijn voor het familiedrama aan de Landmanweg in Etten-Leur vorig jaar. De politie ontkent met klem en vindt dat er alles aan gedaan is om het gezin te helpen. Vader Nekati Çelik schoot in maart 2015 zijn dochter (9) en stiefzoon (20) dood en pleegde daarna zelfmoord.

De vrouw van Turkse komaf en haar kinderen hebben jaren voorafgaand aan het drama verschillende keren meldingen en pogingen tot aangifte gedaan van bedreiging en mishandeling tegen moordenaar Nekati Çelik. “Daar is niets mee gedaan, met als vreselijk gevolg dat ik mijn onschuldige kinderen heb moeten begraven”, zegt Nesrin hevig geëmotioneerd.

‘We hebben er alles aan gedaan’
Politiewoordvoerder Willem van Hooijdonk ontkent stellig dat er niets met de meldingen is gedaan. “We hebben er alles aan gedaan om mevrouw gerust te stellen. Ze heeft meerdere keren aangegeven dat ze tevreden was over de manier waarop haar meldingen zijn afgehandeld.”

ZIE OOK: Huis waar familiedrama plaatsvond gesloten vanwege vondst wietkwekerijen

Lastig huwelijk
De ellende rond het gezin begon eind 2010. Nesrin stapte naar de politie, omdat haar echtgenoot haar ernstig mishandelde. Haar kinderen leden er ook onder: dochtertje Melda kreeg het stempel ‘probleemkind’ en tiener Jerfi belandde op het criminele pad.

Volgens de politie deed Nesrin geen aangifte, maar liet ze weten dat de verhoudingen tussen haar en haar man weer ‘zeer goed zijn’.

Huis beveiligd
Twee jaar later gaat het opnieuw mis, maar volgens Nesrin krijgt ze ondanks aandringen, geen hulp. De politie ontkent dit en zegt dat het huis in Etten-Leur strenger in de gaten wordt gehouden zodat er bij problemen tot actie kan worden overgegaan.

Nesrin dient eind 2013 een officiële klacht in bij de politie over het gewelddadige gedrag van haar man en de vele doodsbedreigingen. De rechter beslist vervolgens dat Nekati Çelik het huis aan de Landmanweg moet verlaten.

ZIE OOK: Stille tocht voor slachtoffers familiedrama Jerfi en Melda in Etten-Leur

Risico van de dood
In de klachtbrief van Nesrin, die in handen is van Omroep Brabant, voorspelt ze de dood van haar kinderen. “Wij willen graag blijven leven. Maar het lijkt alsof wij eerst het risico van de dood moeten ervaren.” Volgens de politie gaf Nesrin aan tevreden te zijn met de manier waarop haar klacht is afgehandeld.

In 2014 stort Çelik zich vanwege geldproblemen in het drugscircuit en begint een wietkwekerij in het huis in Etten-Leur. Zoon Jerfi moet ‘als een soort slaaf’ de kwekerij runnen en moet van zijn stiefvader verplicht op het adres ingeschreven staan. Op die manier kan de schuld bij een eventuele ontdekking van de kwekerij bij hem komen te liggen.

‘Ik vermoord je kinderen’
Nesrin duikt uit vrees voor haar leven onder in Dordrecht. Een dag later leest ze op Omroep Brabant dat er drie doden zijn gevonden in een huis in Etten-Leur. Op dat moment ziet ze een verontrustend sms’je van haar ex-man. “Denk je nou echt dat ik mijn dochter aan die dronkaard (Nesrins vriend, red.) toevertrouw? Ik had jou willen vermoorden, maar om jou meer pijn te doen, vermoord ik je kinderen.” Volgens de politie is niet gebleken dat in de maanden voorafgaand aan het drama sprake was van een concrete dreiging.

In eerste instantie wilde de 42-jarige moeder na de moorden niets zeggen. Ze wilde haar leven weer oppakken en het verlies van haar twee onschuldige kinderen in alle rust verwerken. Maar nu haar huis in Etten-Leur op last van de burgemeester is gesloten na de vondst van twee hennepkwekerijen, is ze vastberaden haar naam te zuiveren en gerechtigheid te krijgen voor haar kinderen.

ZIE OOK: ‘Hier zijn geen woorden voor’, school Zevenbergen brandt kaarsjes voor slachtoffer drama Etten-Leur

Waarschuwingsbrief
De wietkwekerij werd enkele dagen na het familiedrama in het huis gevonden. Ongeveer twee maanden na de moord ontvangt Nesrin een waarschuwingsbrief van de burgemeester. “Het is absurd dat de burgemeester de moeder eerst een condoleancebrief stuurt en daarna een waarschuwingsbrief vanwege een wietzolder”, aldus de advocaat van Nesrin Peter Schouten. Eind 2015 werd het huis gesloten na de vondst van een tweede wietkwekerij.

De gemeente Etten-Leur kan niet inhoudelijk reageren op de aantijgingen omdat het kort geding tegen de sluiting van het huis nog loopt. Er wordt ook een bodemprocedure aangespannen om de schade van het sluiten van Nesrins huis te verhalen op de gemeente.

print corrigeer
Publicatie: vrijdag 19 februari 2016 – 14:19
Gewijzigd: vrijdag 19 februari 2016 – 18:30
Auteur: Sebastiaan Quekel
Bron

Kinderen en de narcist

2c54c6d753ea9c875c356d3eb2cc7d2d

Je bent al jaren geleden gestopt met het voeden van je narcistische ex.
Inmiddels zijn de kinderen groot en bijna zelfstandig.

In plaats van een hanengedrag vertonende ex die langs wil komen en jij die dit maar toestond want anders had je echt een groot probleem (Dreigementen etc)
Is er plots stilte, heerlijk.
Hoe kan dit, zou dit dan eindelijk betekenen dat hij beseft dat je hem echt nooit meer terug wil?
Maar terwijl je nog nooit enige problemen ondervond met je kinderen, begint er nu wat vreemds af te spelen.
Telkens als zij hun vader bezocht hebben, zijn ze anders en dwarser.
Zo ken jij ze niet.
Zo waren zij nooit. Je denkt nog dat het wel aan de leeftijd zal liggen, een verlate puberteit misschien. Je vangt de klappen op, ook al snap je niet waar deze goed voor zijn.
Je begrijpt je kind(eren) niet meer. Het is soms heftig wat er gezegd wordt.
Nu kan dit gebeuren, maar niet zomaar.

Na enige tijd begint het je te dagen, de rust van die lastige narcisten ex.
Het gedrag van je kind(eren).
Het is best gezellig bij pa, heel fijn! Leuk!
Ik vind pa zo zielig.
Oh waarom dan?
Gewoon.
Na de operatie… na zijn val, na zijn auto ongeluk, nadat zijn ouders overleden, noem ze maar op. Nog leg je geen connectie.
Je bijna volwassen kinderen gaan plots best dure cadeautjes voor pa kopen.
Nu dat gun je hen van harte daar niet van.

Er wordt geld geleend van jullie kinderen door pa, hij betaald het wel terug, maar je herinnert je nog weekenden dat je echt niets meer had en je ex doodleuk zei, dat jij en de kinderen dan maar op water en ei moesten leven.
Geen helpende hand verder.

Pa is zo zielig, hij heeft last van zijn rug.
Misschien zijn matras, opper je nog.
Even later koopt je kind een nieuw matras voor pa, die arme ziel toch ook!
Pa heeft ook pijn aan zijn benen.
Even later koopt je kind dure nieuwe schoenen, voor pa.

Pa vind dat de kinderen al de deur uit kunnen.

En dan valt de puzzel op zijn plek.
Eén van je kinderen krijgt binnenkort een studiebeurs.
Misschien kan pa dit goed gebruiken?
Misschien wil pa het kind wel bij zich hebben in zijn huis?
Misschien denkt pa wel zover na dat hij denkt dat als zijn kind straks een goede baan heeft, het wel heel handig is voor die arme pa?
Maar bij dit alles denk je nog, zo is hij toch niet?
Zo erg en zo berekenend?

Je kinderen snappen jouw probleem niet hoor.
Hij is toch zo aardig altijd en lief.
Nou ja niet erg toen je samen met hem was, maar je verteld dat allemaal maar niet, om het beeld van pa niet teveel te verstoren.

Pa gebruikt ondertussen drugs van alles wat en heeft daar wel het geld voor.
Je kind werkt voor zijn geld, wat jij niet aan je kind wilt vragen, want studie gaat voor, gebruik het geld daar maar voor.

Ondertussen hoor je tijdens af en toe heftige discussies met je kind, woorden en zinnen die ex altijd gebruikte om jou te kleineren.
Mijn kind doet dit toch niet denk je nog?
Hoe komt mijn kind hier zo bij, vraag je, je nog af?

Je narcistische ex is niet voor niets zo rustig!
Hij spint weer op zijn nieuwe verhaal om jou kapot te maken, maar dit keer via de kinderen die al volwassen zijn.
Hij zorgt er heel sneaky voor dat ze je anders gaan bekijken.
Je zult hem nooit betrappen op bepaalde woorden richting de kinderen die doen denken aan iets slechts.
De kinderen zullen dit ook niet snel door hebben.

Bv. Moeder heeft een nieuwe vriend, vader zal dan zielig gaan kijken, en zeggen met een trillende onderlip, ik hoop dat ze gelukkig wordt met die kerel.

Een kind zegt bv over de moeder, dat ze boos was.
Oh ja, zo is ze, bij mij ook altijd boos, maar ze is wel een goede moeder, dit mag je niet zeggen over haar!
In feite dubbele boodschappen, waar eigenlijk niets kwaads in zit. Lijkt te zitten.

Het valt mensen vaak niet op en zeker niet als je geen ervaring hebt met een narcist.

Hij zal kijken naar jouw gedrag richting de kinderen en dit gaan kopieren.
Jij kookt altijd heerlijk, en plots begint je narcistische ex ook eten te koken en klaar te maken.
De perfecte man en vader.
Hij denkt hiermee de kinderen bij zich op bezoek te krijgen.
Dat lukt ook.
Hij smeert hun boterhammetjes plotseling, hij snijd de stukjes worst en kaas op een bordje.
Hij zet brie en lekkers klaar als de kinderen komen.
Hij dringt hen eten op.
Eet nou nog een broodje! De kinderen lusten niet meer maar hij blijft doordrammen.
Dat een kind dat voor het eten flink wat gegeten heeft en thuis niets meer lust, vind hij prachtig.

Verjaardag van het zga als volwassen kind, mag bij hem thuis, met vrienden en meisjes zegt hij nog. Hij is doodsbang dat de zoon homo is nml, die moet snel aan de vrouw
Dan kan hij weer opscheppen bij zijn vrienden.
Neem maar meisjes mee hoor dan, zegt hij gul en vriendelijk.
De zoon is geen homo, heeft alleen nog niet veel zin om zich te binden.
Thuis is er een grotere tuin en kan alles, maar blijkbaar gaat de verjaardag daar plaats vinden.
Het is wel voor het eerst dat de narcistische vader dit voorstelt want voorheen, deed hij er zga niets aan.
Ook bij feestdagen heeft hij er menigeen flink verpest, opzettelijk.
Hen laten barsten.
Maar plots kan het allemaal!
Om mooi weer te spelen.
Terwijl jij jarenlang moest zorgen voor de kinderen in je eentje, alles moest regelen, en liefde en zorg bood aan de kinderen zie je ergens met lede ogen toe, op wat er dus blijkbaar gaande is.

Verbieden is zinloos en ook onnodig, maar het feit dat die ander misbruik maakt.
Dat stoort en het feit dat je kinderen dit niet in zien, stoort ook ergens.
Je gunt hen een goed en normaal contact met hun vader maar,…
Omdat jij weet hoe oneerlijk hij is in zijn gedrag en dat dit enkel is om jou te ontzetten uit je ouderrol, dat steekt en doet erg veel pijn.

Je brengt je kind langs bij zijn vader en komt nog even binnen.
Ik kan ons kind straks niet ophalen, breng je hem even terug?
Nou daar heb ik geen zin in hoor.
Hoezo hij is nu bij jou op bezoek dat wilde je toch?
Ik ga niet blijven wachten hier ik ga naar huis.
Nu ik heb geen zin om hem terug te brengen, moet hij hier dan weer gaan slapen dan?

Uittesten of dit je de vorige keer pijn deed toen hij je kind overhaalde daar te overnachten zonder dat je dit wist van tevoren.
Kleine overwinningen van iemand die het kind al jarennnnnnnnn lang niet meer bij zich had in weekenden etc.
Geen zin en drugs natuurlijk.
Je zegt prima, als hij bij jou wil slapen dan is dat toch goed?
Zijn keus.

Ondertussen zegt hij continu iets over dat je de kinderen eens moet leren loslaten, terwijl ze alle vrijheid hebben.

De hel om kinderen te hebben bij een narcist is dat je er nooit meer vanaf komt.
Nooit meer!

Dat zo iemand het niets uitmaakt om jou na al die jaren nog te treiteren op welke wijze dan ook.
Zeker via de kinderen als er ingang is en jij weer moet nadenken over hoe je hier nu weer mee om moet gaan!?
De kinderen zijn zga volwassen immers?
Je hebt hen nooit iets verboden, dat ga je nu ook niet doen, wil je naar je ”lieve” vader, ga dan !  Maar ondertussen zie je hoe die narcist in no time je kind veranderd van een normaal persoon, in bijna een gelijke aan je ex!
Onvoorstelbaar al die jaren goede opvoeding en plots, hoe krijgen ze het voor elkaar.
Zelfs liegen tegen mensen leert je kind via je ex als zijnde normaal en waarom niet.
Criminaliteit is plots ook minder erg eigenlijk.
Het is bloedstollend hoe een narcist uiteindelijk alsnog zijn slag probeert te slaan bij je kinderen als ze eenmaal 18 zijn.

Wat doe je ertegen? Weinig, af en toe uitleg geven, hoe het werkt in dat hoofd van pa.
Of ze er gewoon rekening mee willen houden nml dat…het gaat om een narcist ook al geloven ze dat maar half. Zij kijken nu ineens op tegen de ex. Ze gaan zich zelfs afvragen of ze zich niet vergist hebben al die jaren.
Nou een narcist is dol op kinderen die tegen hen opkijken.
Wie niet eigenlijk?
Jongere vrouwen zijn dan mn in trek, die kijken vaak nog wel op tegen een man.
Maar als dat wegvalt.

Als moeder bv vertelde ooit over dat vader haar bedreigde zegt de narcist dat mama zich wel vaker wat verbeeld heeft en lacht hier goedmoedig bij. De goedzak!
Je verzint dit zelf, zegt het kind dan.
In verdriet denk je , hoe kan dit mij overkomen dat mijn eigen kind mij niet eens geloven kan. Want wat jij zegt is de waarheid.
Maar je kind is al zo bespeelt door de narcist dat het zijn lieve schattige pappie gaat geloven.
En zo sluipt het er in.
Helaas alle goede zorgen van jou in al die jaren vol liefde aan je kinderen gegeven in 1 klap vernietigd.
Je weet dat praten geen zin heeft met die ex partner, die zal enkel genieten want hij wint weer.
Denkt hij.
Toch is praten goed, want zo ontdek je vaak wel waar het vandaan komt de narcist gaat zichzelf wel verraden, heus.
Op den duur ben je wel zo slim geworden dat je diegene echt doorzien kan.
En het beste wat je kunt doen is negeren, niet druk om maken.
Je kinderen duidelijk zeggen prima, als jij dit zo denkt dat mag.
Misschien kom je er ooit achter, misschien ook niet, hoe hij is.
Verder wil ik er niet meer over praten want het is zinloos.
Je weet ook dat je geen gevecht meer wil over die ene persoon die je leven tot een hel maakte.

Je weet dat je altijd blijft zitten met vragen…wat zei hij tegen anderen, als hij dit zo tegen de kinderen gebruikt.
Waarom zeggen je buren je plotseling niets meer?
Familie of vrienden?

Helaas daar is geen antwoord op, tenzij ooit iemand je dit zal vertellen, maar zoals ik al zei, het gaat om dat sneaky verwoorden, wat niemand zal zien als evil.
Het wordt altijd gevolgd, door de woorden, goed en zo moet je dat niet zien, terwijl ze als eerste een slecht iets voorschotelden…
En dan die lieve vriendelijke glimlach.
Oh zij? Zij is gek, de dokter zei me dit in een gesprek weet je.
Maar ze heeft wel een goed hart hoor echt!

De ex zijn nieuwe vriendin durfde niet met jou in gesprek te gaan, omdat hij zei dat je zo gek was dat je haar zou achtervolgen met een mes rond de tafel ze was bang voor jou!

Ze wilde graag met jou praten ivm de problemen die zij hadden.
Uiteindelijk was zij de enige die het vertelde wat hij zei over jou.
Dus wat vertelde hij de rest?

Wat zal hij je kinderen allemaal heel vriendelijk en lief vertellen, of je nieuwe vlam?
Of iemand die jij heel aardig vindt?
Of de school, of de maatschappelijk werkste, of het AMK, of de raad voor kinderbescherming, of de buren, je familie, je vrienden, die hij voor jou slecht maakte maar jou ook in hun ogen.
En plots ben je eenzaam in je leven.
Heel eenzaam…
Als alles om je heen wegvalt.

 

 

 

 

Over de ‘band’ die je hebt met een narcist:

Over de ‘band’ die je hebt met een narcist:

370a4a16f13fdc10f6aa5296bf9b0ddf

‘Mensen met persoonlijkheidsstoornissen kunnen zich heel moeilijk hechten. Dit hechtingsprobleem is niet hetzelfde als een ‘bindingsangst’.

‘Een relatie met een Narcist is bij voorbaat kansloos.’

‘Het is een onvermogen zich te hechten of te binden aan iemand en maakt bovendien dat de narcist in staat is om op ELK moment weg te lopen, zeker als er elders betere opties zijn.’

‘Het hebben van een narcist als langetermijnpartner brengt een enorm risico met zich mee. Waarom? Omdat ze in staat zijn om ons te verlaten wanneer we ze het hardst nodig hebben.’

Hoe ontstaat Narcisme
De Narcistische Persoonlijkheidsstoornis (NPS) is te begrijpen als een ontwikkelingsstoornis: de narcist is gefixeerd in het stadium toen hij als kind specifieke respons van mensen uit zijn omgeving nodig had om het ‘zelf’ samenhangend te houden. Het kind heeft in dit stadium vooral ouders nodig die zijn behoefte zich aan de wereld te tonen, opmerken en bevestigen. Het kind heeft tevens behoefte aan ouders die zich aandienen als rolmodel om geïdealiseerd te worden.

De fixatie op een “grandioos Zelf” vindt plaats wanneer het kind geconfronteerd wordt met afkeuring, verwerping of genegeerd worden in plaats van interesse en aanmoediging die nodig zijn om een stabiele zelfpresentatie te ontwikkelen die leiden tot een integratie in het zelfwaarde-gevoel. Narcistische problematiek berust dus meestal op een empatisch tekortschieten van de ouders. Het kan echter ook zo zijn dat de ouders niet de noodzakelijke grenzen hebben gesteld. Soms werd het kind toegelaten de rest van de familie te commanderen en vond iedereen het normaal te gehoorzamen aan het onredelijke kind. Bovendien werden de tekortkomingen van het kind genegeerd. Het superego (geweten) blijft dan functioneren op het niveau van een vijfjarige.

De meest destructieve cocktail van opvoeding in deze ontwikkelingsfase is bijvoorbeeld een vader met wie het kind zich wil identificeren en hem ziet als ‘ideaal’ maar die totaal afwezig is of het kind negeert, kleineert of verwerpt én een moeder die het kind alleen maar verwent en die in haar ogen niks fout kan doen (‘het prinsje’). Ook kan het bijvoorbeeld zijn dat de moeder zich overinvesteert in het leven van haar kind en het gebruikt als een verlengde van zichzelf om het in dienst te stellen van haar eigen narcistische behoeften.

Er bestaat in onze cultuur zeker wel het probleem van verwenning en narcistisch pathologische inflatie, maar een tekort aan ondersteuning van het narcisme is een veel groter probleem. Het te weinig hebben mogen ervaren dat de ouders een onvoorwaardelijke liefde en een groot geloof in de uitzonderlijke capaciteiten van hun kind hadden is een voedingsbodem voor het ziekelijke, perverse narcisme dat wordt samengevat in de Narcistische Persoonlijkheidsstoornis (NPS).

Gevolgen
De vraag is welke reacties deze psychologische krenkingen uit zijn jeugdjaren zullen uitlokken in het latere leven van de narcist. De vroegkinderlijke deprivaties leiden tot een hardnekkig vasthouden aan een grandioos Zelf die de kwaliteit van de (latere) interpersoonlijke relaties grotendeels kleurt.

Een narcist heeft een ongebreideld verlangen om de krenkingen en zijn hulpeloosheid uit zijn jeugd teniet te doen, hij heeft hiertoe verschillende mogelijkheden;
– van een passieve (hulpeloze) ervaring een actieve maken; de narcist probeert dat wat hem is overkomen anderen te laten voelen
– de narcist heeft zich als kind geïdentificeerd met zijn agressor (vader en/of moeder) en leeft vervolgens het sadistisch genoegen anderen te gebruiken en pijn te doen uit op ZIJN omgeving
Kinderen die het slachtoffer zijn van pervers-narcistische agressie en tirannie zoeken hun toevlucht bij een beschermende tweedeling in hun leven. Vanbinnen, psychisch, vertonen ze een kern die dood is. Emoties worden onderdrukt en op deze wijze wordt de gevoelsblindheid of affectfobie van een hechtingsfiguur (de ouders) overgedragen op de volgende generatie. Alles wat tijdens de jeugd niet verwerkt is, wordt dus tijdens de volwassenheid keer op keer opnieuw beleefd en herhaald. Het innerlijk geweld (schaamte, schuld, woede, onmacht, angst voor controleverlies) wordt botgevierd op anderen.

Interpersoonlijke relaties
Binnen een relatie met een narcist kan wreed gedrag of psychisch geweld ontstaan, zeker wanneer de factor gevoel ontbreekt. Een narcistisch individu probeert de ander dwangmatig in zijn greep te houden maar vreest tegelijkertijd dat die ander te dichtbij komt en de overhand zal krijgen. In het kopje ‘Fasen van een Narcistische relatie’  zal ik beschrijven op welke manier de narcist de partner probeert te verlammen door haar in een positie van onduidelijkheid en onzekerheid te manoeuvreren.

Hoe herken je een Narcist
Narcistische karaktertrekken komen behoorlijk vaak voor (egocentrisme, behoefte aan bewondering, onverdraagzaamheid tegenover kritiek); maar dat wil nog niet zeggen dat dergelijke eigenschappen pathologisch (ziekelijk) van aard zijn. Het overkomt ons allemaal wel eens dat we iemand manipuleren om onze zin te krijgen, en we hebben allemaal wel eens, tijdelijk, vreselijke haatgevoelens gekend. Wat ons onderscheidt van mensen met een ziekelijke instelling, is dat dit gedrag of deze gevoelens kortstondige reacties waren en dat ze gevolgd werden door spijt of wroeging. Het begrip “pathologisch” impliceert in dit verband een strategie van “gebruikmaking” (of uitbuiting) en vervolgens “destructie” van de ander, zonder dat daarbij enig schuldgevoel komt kijken.

Een spiegelrelatie
Het leven van een pathologisch narcist bestaat uit het zoeken naar de eigen weerspiegeling in de blikken van anderen. Die ander bestaat niet als individu, maar slechts als spiegel. De narcist is eigenlijk een pseudo-persoon die een illusie wil wekken om de eigen leegte te maskeren. Het is zoals onder het kopje ‘oorzaken van narcisme’ beschreven, iemand die nooit erkend is als menselijk wezen en die zich genoodzaakt ziet, een stelsel van spiegels om zich heen te zetten om zichzelf de illusie van een bestaan te verschaffen.

Leegte
Alles begint met, en vindt zijn verklaring in die lege persoon, een holle weerspiegeling met een inhoudloze binnenkant, zoals een robot die is gebouwd om het leven na te bootsen en de functies van een levend wezen uit te voeren zonder dat hijzelf leeft. Als een vampier heeft de lege narcist de behoefte zich te voeden met de substantie van anderen. De narcist heeft deze substantie, het wezen van de ander, nodig om zijn eigen leegte op te vullen. Hij keert zich van die leegte af door zich de kwaliteiten die de ander bezit, toe te eigenen. Maar op den duur wordt de substantie (het wezen) van die ander een geduchte vijand want die maakt zijn eigen leegte juist zichtbaar.

Afgunst
De narcist is zeer jaloers op mensen die wél het nodige bezitten om tot zelfontplooiing te komen. Afgunst is eigenlijk een gevoel van begeerte, van wrokkige irritatie bij de aanblik van het geluk en verworvenheden van anderen. De verworvenheden waar het hier om gaat zijn maar zelden materiele verworvenheden. Het zijn morele kwaliteiten, die moeilijk te stelen zijn: levenslust, gevoeligheid, een talent voor communicatie, creativiteit, muzikale of literaire gaven…

Deze afgunst kent twee tegenpolen: enerzijds het egocentrisme en anderzijds de pathologische behoefte om de persoon op wie de narcist jaloers is, schade te berokkenen. De narcist kent een gevoel van inferioriteit ten opzichte van die persoon, die bezit wat de narcist begeert. Het ziekelijke zit ‘m in het feit dat de narcist eerst zal proberen die verworvenheden zich toe te eigenen om ze daarna bij de ander te vernielen.

Zodra bijvoorbeeld de partner een idee oppert, worden de zaken zó gedraaid dat het geopperde idee niet langer afkomstig lijkt van de partner, maar van de narcist. Als hij niet zo verblind was door angst en haat, kon hij  binnen een relatie van gelijkwaardige gedachtewisseling leren hoe je enkele van die gaven verwerft. Maar daarvoor is een bescheidenheid nodig die Narcisten niet bezitten.

Megalomanie (grootheid)
Narcisten stellen zich vaak op als ijkpunt voor de waarheid, als norm voor goed en kwaad. Vaak wordt hen een moraliserende, superieure, afstandelijke houding toegeschreven. Ze verlangen dat anderen zich voor hen interesseren, alles komt hun toe, ze hebben overal recht op. Ze leveren kritiek op iedereen, vaak op een insinuerende, bedekte wijze maar ze tolereren geen enkele kritiek van buitenaf. Ook als ze niets zeggen, voelt de ander zich betrapt.

Tegenover die wereld van macht verkeert het slachtoffer noodgedwongen in een wereld vol falen. Het aantonen van andermans fouten is voor de narcist een manier om het eigen falen niet onder ogen te hoeven zien. Die angst om te falen is van een psychotische orde van grootte. De narcist is enorm bang dat zijn “zelf” dat gebaseerd is op leegte en spiegels, uiteen zal vallen (desintegratie).

Afwijzing van verantwoordelijkheid
Narcisten verdedigen zich tegen deze angst via projectiemechanismen. Hun problemen en hun angst om te falen worden afgewenteld op anderen. Zichzelf zullen ze niet in twijfel trekken en ze verdedigen zich door de werkelijkheid te ontkennen. Omdat ze zelf onmogelijk verantwoordelijk kunnen zijn, constateren ze dat het wel aan de ander móet liggen. Iedere vorm van leed, iedere twijfel wordt op zeer manipulatieve wijze buitengesloten en de narcist is hierin zó meedogenloos dat de ander onvermijdelijk de schuld op zich neemt.

Omdat ze zo bang zijn voor verantwoordelijkheid kunnen Narcisten moeilijk beslissingen nemen in het dagelijks leven. Ze zijn in geen enkel opzicht autonoom, ze kunnen niet buiten de ander want die moet in hun plaats verantwoordelijkheid nemen. Tegelijkertijd weigeren ze in te zien dat ze zich vastklampen aan de ander want dat inzicht zou kunnen leiden tot een negatief zelfbeeld. Ook hier komt weer de paradox van pathologisch narcisme naar voren; ze nemen een gewelddadige houding aan tegenover een partner die mild is en zich (tijdelijk) opstelt als ‘ouder’ die troostend de verantwoordelijkheid overneemt. Als die partner daarentegen hier niet in meegaat en de narcist verantwoordelijk houdt, wordt zij beschouwd als vijandig en afwijzend.

Paranoia (wantrouwen)
Zoals we gezien hebben is pathologisch narcisme een houding waarmee angst kan worden vermeden door alle negatieve zaken naar buiten te projecteren. Dit is een verdediging tegen geestelijke desintegratie. Door de ander aan te vallen probeert de narcist voornamelijk zichzelf te beschermen. En waar schuldgevoelens naar boven zouden kunnen komen, wordt een ondraaglijke psychotische angst geboren die met geweld op de zondebok wordt geprojecteerd. Die zondebok is de grote vergaarbak voor alles wat de agressor, de narcist, niet kan verdragen.

Aangezien ze zelf als kind hebben moeten leren zich te beschermen, hun eigen persoonlijkheid op te delen in een ‘normaal’ en een gekwetst deel, blijven Narcisten op een gefragmenteerde wijze functioneren. De wereld is verdeeld in goed en kwaad. Daar ze zich machteloos voelen vrezen ze de almacht die ze bij anderen menen te zien. Ze koesteren een groot wantrouwen jegens die anderen en denken hun een kwaadwilligheid toe die niets anders is dan een projectie van hun eigen kwaadwilligheid.  Het slachtoffer spant zich tot het uiterste in, maar niets is ooit goed genoeg. Narcistische persoonlijkheden zijn nooit tevreden of gerustgesteld en bevinden zich dus naar eigen mening altijd in de positie van het slachtoffer.

Psychisch geweld
Als dit mechanisme goed werkt, is de haat die ze projecteren op een tot prooi geworden doelwit voldoende om de innerlijke spanningen te kalmeren en kunnen ze zich elders gaan profileren als “aangenaam gezelschap”!!! Vandaar de verbazing of zelfs de ontkenning van mensen die horen over de hardvochtige handelwijze van lieden uit hun omgeving die zich tot nu toe alleen van hun beste kant hadden laten zien. De getuigenissen van slachtoffers komen dan totaal niet geloofwaardig over. Maar wat zij niet weten is dat het conflict met een narcist nooit in een openlijke strijd wordt gevoerd. In het volgende onderwerp zal ik het psychisch geweld dat zij in verschillende fasen gebruiken om de ander aan zich te onderwerpen, beschrijven.

(De hierboven beschreven kenmerken van pathologisch narcisme zijn gebaseerd op het hoofdstuk “De Agressor” uit het boek “Psychisch geweld in het dagelijks leven” van Marie-France Hirigoyen).

Fasen in een Narcistische relatie
FASE 1    Verleiding van de Partner d.m.v. idealisatie
In het begin van de relatie voel je je de koning te rijk; je hebt nog nooit zo’n leuke, attente, lieve, zorgzame man ontmoet. Hij lijkt alles op een rijtje te hebben, hij is succesvol, sociaal vaardig en de gangmaker op elk feest. Ook je vrienden en familieleden zijn onder de indruk. De narcist idealiseert en spiegelt zijn partner; als zij ‘overdreven gestes’ snel doorziet, zal hij zich daarop aanpassen. Hij observeert je, maakt aantekeningen in zijn hoofd en weet precies waar je wel of niet van houdt. Het is tevens heel goed mogelijk dat hij zich bescheiden opstelt, niet iedere narcist (zoals vaak wel gedacht wordt!) zal proberen zich te onderscheiden met dure auto’s, maatpakken, gadgets of vakantiebestemmingen.
Binnen een goed functionerende relatie is een wederzijdse narcistische bevestiging normaal, zelfs als er af en toe eens sprake is van strijd of machtsspelletjes. De narcist probeert het verlangen van de ander te vangen, die ander die hem een goed zelfbeeld teruggeeft, om haar op steelse wijze in te palmen. Het vertrouwen en het verlangen die de narcist bij de partner heeft gecreëerd, gaat hij in de volgende fasen gebruiken als machtspositie. De narcist is degene die het spel leidt, het slachtoffer is een bruikbaar object, geen interactief subject. Deze eerste fase kan meerdere (!) jaren in beslag nemen waarbij een progressief proces van verleiding in werking treedt.

FASE 2    Beïnvloeding van de Partner d.m.v. (verbale) manipulatie en intimidatie
Als de narcist het gevoel heeft dat hij zijn relatie veiliggesteld heeft maar nog niet iedere vorm van verrassing is uitgesloten, kan het proces van beïnvloeding beginnen. Dit proces wordt tot in de finesses uitgedacht met betrekking tot de gevoeligheden en kwetsbaarheden van het slachtoffer. Dit gebeurt voornamelijk door middel van verleiding én manipulatie.
Zoals bij iedere vorm van manipulatie gaat het erom de ander tijdens deze fase te laten geloven dat zij vrij is, zelfs als het gaat om een geniepige, onopvallende handeling met de bedoeling de ander haar vrijheid te ontnemen. Het gaat er daarbij niet om onderling als gelijken te communiceren, maar om iemand zijn wil op te leggen en tegelijkertijd te verhinderen dat die ander zich bewust wordt van dit proces.
Binnen de perverse strategie moet de ander langzaam onderworpen en beschikbaar gehouden worden. Het is belangrijk de macht te behouden en de ander onder controle te hebben. Deze fase wordt gekenmerkt door het in verwarring brengen van de partner die tot dan toe niks in de gaten heeft gehad. Het begint met onschuldige manoeuvres maar al gauw worden die intimiderend als de partner zich verzet. Als de partner te volgzaam is, is het spel niet spannend. Er moet zoveel weerstand geboden worden dat de narcist zin houdt om de relatie voort te zetten, maar niet zoveel dat hij zich bedreigd voelt. De partner wordt als het ware op een schema van ‘partiële bekrachtiging’ gezet: vaak bot vangen, af en toe de jackpot – de narcist als gokkast…
Aan het eind van deze fase wordt gebruik gemaakt van speciale manieren van communicatie: paradoxale communicatie en houdingen, indirecte leugens en agressie, sarcastische opmerkingen en minachting. De partner heeft continu het gevoel ernaast te zitten en voelt de wrok groeien. Niets lijkt meer logisch, er worden dingen gezegd die onmiddellijk daarna worden ontkend, bewijzen worden onder de tafel geveegd. Maar hoe kan ze die vage indrukken, die onbenoembare gevoelens, die onrust onder woorden brengen? Er wordt namelijk nooit iets concreets gemaakt.
Dergelijke manieren om iemand uit evenwicht te brengen worden door de narcist systematisch aangewend, zonder enige compensatie of excuus. Het is moeilijk om zich los te maken uit deze relatie, want reeds na de eerste klappen is in feite een pathologisch schuldgevoel ontstaan. De slachtoffers voelen zich verantwoordelijk voor het verloop van de relatie. Dit schuldgevoel wordt vaak nog versterkt door de omgeving die, zelf ook aan verwarring ten prooi, maar zelden kans ziet om steun te bieden zonder kritiek te leveren: “Jij zou eens wat minder zus of zo moeten doen… zie je dan zelf niet dat dat olie op het vuur is? Als je zo doet, is het ook geen wonder dat hij…

FASE 3    Vernietiging van de Partner d.m.v. psychisch geweld en haat
Een narcist grijpt dus de macht in een relatie met verleiding en beïnvloeding en wanneer die niet meer werken kan hij terugvallen op geweld. De fase van openlijk getoonde haat begint wanneer de partner gaat reageren, wanneer zij probeert zich op persoonlijke basis enige vrijheden te heroveren. Ondanks de onduidelijke context probeert zij nu een grens te stellen. Er gebeurt iets waardoor zij plotseling tot het besef komt: nu is het genoeg. Op het moment dat het slachtoffer de indruk wekt te zullen ontsnappen, ontstaan er bij de agressor paniek en woede. Dan slaan de stoppen door.
Omdat de partner koste wat kost wil blijven communiceren, zal zij zich steeds weer blootgeven. Hoe meer zij zich blootgeeft des te heviger worden de aanvallen en des te heviger lijdt het slachtoffer. De aanblik van verdriet irriteert de perverse narcist en hij scherpt zijn agressie nog eens extra aan om het slachtoffer het zwijgen op te leggen. Wanneer de ander haar zwakke kanten laat zien, worden die onmiddellijk door de agressor tegen haar gebruikt.
In dit stadium is er sprake van een kil, verbaal geweld dat bestaat uit denigrerende opmerkingen, vijandige toespelingen, een neerbuigende houding en scheldpartijen. De narcist die zijn partner zo laat lijden is van mening dat die partner dat verdiend heeft en niet het recht heeft, zich te beklagen. Als het slachtoffer toch reageert en daarmee dus ophoudt zich te gedragen als lijdzaam voorwerp, wordt zij beschouwd als gevaarlijk of agressief.
De perverse narcist probeert zijn slachtoffer aan te zetten tot daden van agressie jegens de narcist, om vervolgens de kunnen zeggen dat het slachtoffer de boosdoener is. Waar het om gaat is dat het slachtoffer zelf verantwoordelijk moet lijken voor wat haar overkomt. De ander aanzetten tot het maken van fouten stelt de agressor in staat om die ander te bekritiseren of te vernederen, maar ook en vooral: zijn slachtoffer op deze wijze zo’n slecht zelfbeeld te bezorgen dat het schuldgevoel van het slachtoffer ook nog eens wordt versterkt.
De perverse narcist weet hoe ver hij kan gaan en hoe hij zijn geweld moet afmeten. In bijzijn van getuigen wordt de agressie in kleine doses toegediend. Als het slachtoffer reageert en daarmee in de val van provocatie loopt door haar stem te verheffen, is het slachtoffer degene die agressief overkomt. Ontaarding is het einddoel. De narcist kent geen groter genoegen dan te zien dat hij zijn doelwit zover krijgt dat zij zelf destructief gedrag gaat vertonen…
Wanneer het door beïnvloeding gemaskeerde geweld dus uiteindelijk openlijk tevoorschijn treedt, is dat een zware klap voor de hierop onvoorbereide psyche. Het is een ondenkbaar proces. Het slachtoffer en de eventuele getuigen kunnen hun ogen niet geloven, want tenzij ze zelf perverse neigingen bezitten, kunnen ze zich dergelijk geweld zonder enig mededogen niet voorstellen. Vaak worden aan de agressor gevoelens (verdriet, schuldgevoel, spijt) toegeschreven die deze absoluut NIET heeft. Het slachtoffer ziet geen enkele kans om tot werkelijk begrip van de situatie te komen. De gevolgen zijn verstrekkend.
http://www.midlife-info.nl/index.php?topic=666.0